Eskişehir’de Yeni Binalar "Ses Geçirmez" Değil, "Huzur Geçirmez"

Vatandaşın "Sessiz" Feryadı: Eskişehir’de Yeni Yapılan Binalar Denetlenmiyor mu?

Eskişehir’de yeni yapılan binalara taşınan vatandaşlar, ödedikleri yüksek bedellere rağmen temel bir hak olan "sessiz ve huzurlu yaşam" alanından mahrum bırakıldıklarını dile getiriyor. Alfatürk Medya Grubu'na ulaşan bir okurumuz, Binaların Gürültüye Karşı Korunması Yönetmeliği’nin kağıt üzerinde kaldığını, yeni binalarda yan dairenin fısıltısının dahi duyulduğunu belirterek yetkililere seslendi.

Vatandaşlar, özellikle yan daire konuşmaları, üst kattan gelen yürüme sesleri ve tesisat gürültüsünden şikâyetçi. "Müteahhitler maliyet düşürmek için yalıtımı mı es geçiyor?" diye soran Eskişehirliler; yapı denetim firmalarının ve belediyelerin iskan aşamasındaki fiili kontrol eksikliğine dikkat çekiyor.

"Estetik" Dış Cephe, "İçi Boş" Denetim

Bu vatandaş şikâyeti, Eskişehir’deki yerel yönetim anlayışının "makyajcı" yüzünü bir kez daha deşifre ediyor:

Makyajlı Binalar vs. Yaşam Kalitesi:

Belediyenin "Modern Eskişehir" vizyonu sadece dış cephelerde ve billboardlarda kalmış durumda. Doç. Dr. Serhat Koca’nın "imge ve temsil" (Sayfa 243) sunumunda belirttiği gibi, belediye görüntüyü yönetiyor ama içeriği, yani vatandaşın konforunu ve hakkını ıskalıyor. Dışarıdan "lüks" görünen binalar, içeride "koğuş" sessizliğini bile mumla aratıyor.

Belediyenin Denetim Zaafiyeti:

Kentsel dönüşümde vatandaşı e-tebligat ile köşeye sıkıştıran (Sayfa 231) belediye yönetimi, iş müteahhitlerin yönetmeliğe uyup uymadığını denetlemeye gelince "sessiz" kalıyor. İskan verilirken sadece "evrak üzerinden" yapılan kontroller, vatandaşı gürültü hapsine mahkûm ediyor. Belediye, duba dizmekte (Sayfa 216) gösterdiği çevikliği, yapı denetiminde göstermiyor.

Rage Bait (Öfke Yemi) ve Vatandaşın Siniri:

Oxford’un seçtiği "Öfke Yemi" (Sayfa 239) sadece dijitalde değil, Eskişehir’in yeni binalarında da var. Gece yarısı komşusunun televizyon sesini duyan vatandaşın yaşadığı öfke, denetimsizliğin ve sistemsizliğin bir sonucudur. Yerel yönetim, halkın sinir uçlarıyla oynamayı bir yönetim biçimi haline getirmiş durumda.

Liyakatten Kaçış:

İYİ Parti’nin barınak eleştirisindeki (Sayfa 248) "liyakat" vurgusu burada da geçerli. Yapı denetim süreçleri uzmanların değil, rantın kontrolüne geçtiğinde mağdur olan yine Eskişehirli oluyor. Devlet 2026’da nükleer lige (Sayfa 241) hazırlanırken, Eskişehir’in belediyeleri hala temel bir yönetmeliği (Ses Yalıtımı) uygulatmakta aciz kalıyor.